Ռիսկերի կառավարումը՝ HR-ի բացակայող կարողությունը

Խնդիրը թաքնված է լեզվի մեջ

Ինչո՞ւ է սա կառուցվածքային խնդիր, ոչ թե HR-ի մասնագիտական սահմանափակում։

Ինչպես է սա երևում գործնականում

• Key-person ռիսկ։ Ֆինանսական պորտֆելում կենտրոնացումը (concentration risk) համարվում է հիմնական վտանգներից մեկը. մեկ ակտիվից չափազանց մեծ կախվածությունը վտանգավոր է, անկախ նրանից՝ որքան «լավն» է այդ ակտիվը։ Կազմակերպությունների մեծ մասը սակայն թույլ է տալիս մեկ մարդուն կրել գիտելիքի, հարաբերությունների կամ որոշումների այնպիսի կենտրոնացում, որ նրա հեռանալը դառնում է ոչ թե անձնակազմային, այլ գործառնական ճգնաժամ։ Սա չափելի ռիսկ է, բայց հազվադեպ է չափվում։
• Succession-ի բացակայությունը որպես չհաշվարկված պարտավորություն։ Ֆինանսներում պարտավորությունը, որը ճանաչված չի հաշվեկշռում, դեռ պարտավորություն է։ Նույն կերպ՝ առաջնորդության փոխարինելիության բացակայությունը կազմակերպության մեջ գոյություն ունեցող ռիսկ է, նույնիսկ եթե ոչ մի փաստաթղթում այն երևացող չէ։
• Մշակութային drift-ը որպես կուտակվող ռիսկ։ Ֆինանսներում փոքր, աստիճանական շեղումները ակնկալվող արդյունքից վաղ թե ուշ վերածվում են էական խնդրի, եթե մոնիտորինգի չեն ենթարկվում համակարգված։ Կազմակերպչական մշակույթը գործում է նույն տրամաբանությամբ. փոքր, աննկատ շեղումները արժեքներից ու վարքագծից կուտակվում են ամիսներ շարունակ, մինչև որ դառնում են տեսանելի ճգնաժամի տեսքով, երբ արդեն ուշ է կանխարգելիչ միջոցներ ձեռնարկելու համար։

Ինչ է նշանակում «ռիսկի կառավարման մտածողություն» HR-ի համար

Եզրակացություն՝ ղեկավարության մակարդակի հարց